Bank centralny Chin kupił w III kwartale 63 tony złota, a popyt hurtowy spadł o 21%

Ludowy Bank Chin dokupił w III kwartale 2026 r. 63 tony złota. To jego najmocniejszy kwartał od III kwartału 2023 r. - podał World Gold Council (WGC) w podsumowaniu chińskiego rynku złota z 15 października. Od początku roku bank zwiększył rezerwy o 103 tony, do 2410 ton, a seria miesięcy z zakupami doszła do 23. W tym samym kwartale chińskie fundusze ETF na złoto miały rekordowe zasoby. Jednocześnie popyt hurtowy, czyli głównie złoto dla jubilerów, spadł o 21% rok do roku i był o 44% niższy od średniej z dziesięciu lat. Kwartał na największym rynku złota na świecie składa się więc z dwóch różnych obrazów.

Ile złota kupił chiński bank centralny?

Sam wrzesień opisaliśmy w newsie o tym, że Ludowy Bank Chin dokupił we wrześniu ok. 23 tony złota. WGC potwierdza tę liczbę i dodaje, że to największy miesięczny zakup od października 2023 r. Nowe jest ujęcie całego kwartału i tempo w kolejnych miesiącach roku.

Liczby za III kwartał i od początku roku podaje WGC. Wynik II kwartału to suma miesięcznych przyrostów z oficjalnej tabeli SAFE, a I kwartał to różnica między liczbą WGC od początku roku a dwoma kolejnymi kwartałami, więc obie wartości są przybliżone.

Najwięcej bank dokupił we wrześniu, czyli w miesiącu, w którym złoto wyraźnie potaniało. Według WGC cena w dolarach (LBMA Gold Price PM) spadła w tym miesiącu o 8,5%, a cena w juanach na giełdzie w Szanghaju o 5,5%. WGC wiąże spadek z wyższymi rentownościami amerykańskich obligacji, mocniejszym dolarem i podwyżką stóp procentowych przez Fed. W całym III kwartale cena w juanach i tak wzrosła o 3%.

Kto jeszcze kupował złoto w Chinach?

Fundusze ETF. Według WGC chińskie fundusze ETF na złoto zwiększyły w III kwartale zasoby o 27 ton, a na koniec września miały 304 tony, najwięcej w historii. Napływy w kwartale wyniosły 27 mld juanów, czyli około 3,9 mld dolarów, a sam wrzesień dał 11 ton. WGC ocenia, że rok 2026 zmierza do rekordu napływów do chińskich funduszy. Czym udział w takim funduszu różni się od złota trzymanego w ręku, wyjaśnia poradnik o ETF na złoto.

Na tle świata to część większego ruchu. Do funduszy ETF na całym świecie trafiło w tym kwartale rekordowe 31 mld dolarów, o czym pisaliśmy przy rekordowym kwartale napływów do ETF-ów na złoto. Chiny nie były tam liderem: więcej dołożyły fundusze z Europy i Ameryki Północnej.

Spadek ceny przyciągnął też kupujących sztabki i monety. WGC pisze, że w długi weekend Święta Środka Jesieni pod koniec września i w tygodniu święta narodowego na początku października popyt na biżuterię, sztabki i monety wyraźnie się poprawił, bo część kupujących wykorzystała przecenę.

Dlaczego popyt hurtowy był tak słaby?

Popyt hurtowy WGC mierzy wypływami złota z giełdy w Szanghaju (SGE) do banków, jubilerów i innych uczestników rynku. We wrześniu wyniósł 92 tony: o 48% więcej niż w sierpniu, ale o 22% mniej niż rok wcześniej. W całym kwartale było to 234 tony, o 21% mniej niż rok wcześniej i o 44% mniej niż średnia z dziesięciu lat (418 ton).

WGC jako główną przyczynę wskazuje słabą sprzedaż biżuterii. Przy wysokiej cenie złota klient dostaje za tę samą kwotę mniej gramów biżuterii, więc sprzedaż liczona w tonach spada. Rozbieżność między zakupami banku i funduszy a słabymi jubilerami jest więc rozbieżnością między dwiema grupami kupujących: tymi, którzy traktują złoto jako rezerwę lub inwestycję, i tymi, którzy kupują je jako ozdobę. Czym obie formy różnią się dla kupującego, wyjaśnia wpis o tym, czym złota biżuteria różni się od złota inwestycyjnego.

Na IV kwartał WGC spodziewa się sezonowego ożywienia w biżuterii, bo jesienne święta i koniec roku zwykle zwiększają sprzedaż. Zastrzega jednak, że wysoka cena i słabe nastroje konsumentów mogą dalej ograniczać popyt liczony w tonach. Szczegółowe dane za kwartał WGC zapowiada w raporcie Gold Demand Trends na początku listopada.

Co to zmienia dla kogoś, kto kupuje albo trzyma złoto?

Bezpośrednio nic. Zakupy chińskiego banku centralnego i chińskich funduszy nie zmieniają ceny sztabki czy monety u polskiego dealera w danym dniu.

Dane pokazują natomiast, kto w tym kwartale podtrzymywał popyt na złoto: instytucje i inwestorzy, a nie konsumenci biżuterii. Warto też odróżniać trzy strumienie, które łatwo pomylić w nagłówkach: rezerwy banku centralnego, fundusze ETF i import złota do kraju. Ten ostatni opisujemy we wpisie o rekordowym imporcie złota do Chin. Każdy z nich mierzy co innego i nie da się ich po prostu zsumować.

Czego te dane nie znaczą?

Nie są prognozą ceny złota. Kwartalne liczby opisują, co działo się w minionych trzech miesiącach, a na cenę działa jednocześnie wiele czynników, które opisuje poradnik o tym, od czego zależy cena złota. Silne zakupy banku centralnego we wrześniu nie zatrzymały spadku ceny w tym samym miesiącu.

Nie znaczą też, że Chińczycy masowo kupują złoto. Popyt konsumencki, mierzony sprzedażą hurtową, był w tym kwartale wyraźnie słabszy niż rok wcześniej i niż średnio przez ostatnią dekadę.

Wreszcie nie są wzorem dla prywatnego portfela. Bank centralny zarządza rezerwami państwa, w innej skali i z innymi celami niż osoba, która odkłada oszczędności.