Bank Korei kupi w grudniu około tony krajowego złota, pierwszego fizycznego metalu od 2013 roku

Bank Korei (Bank of Korea, BoK) planuje w grudniu 2026 r. kupić około 1 tony złota od krajowych producentów, za około 200 mld wonów, czyli według przeliczenia mediów około 140 mln dolarów. Będzie to pierwszy od lutego 2013 roku zakup fizycznego metalu przez koreański bank centralny. Szczegóły pochodzą z materiałów, które dział zarządzania rezerwami przekazał biuru posła Chung Tae-ho, a 30 września 2026 r. opisał je Seoul Economic Daily. Pierwsza transakcja ma się odbyć około 14 grudnia, gdy bank zakończy przygotowanie systemów. Sam zamiar wznowienia zakupów ogłosił już na początku sierpnia, ale dopiero teraz podał ilość, kwotę i termin.

Co dokładnie planuje Bank Korei?

Bank nie kupi złota na rynku londyńskim, tylko od koreańskich hut. Zgodnie z zasadami współpracy ogłoszonymi 3 sierpnia 2026 r. sztabki będą pochodzić od firm LS MnM i Korea Zinc, które odzyskują złoto jako produkt uboczny rafinacji miedzi i cynku. Transakcje mają się odbywać w trybie pakietowym (block trade) na rynku złota giełdy Korea Exchange (KRX), a rozliczeniem i przechowywaniem metalu zajmie się krajowy depozyt papierów wartościowych KSD.

Według Seoul Economic Daily bank sam decyduje, czy kupić partię zgłoszoną przez producenta, biorąc pod uwagę swój plan zarządzania rezerwami złota, ceny krajowe i światowe oraz sytuację na rynku. Nie jest więc zobowiązany kupować wszystkiego, co huty mają na sprzedaż.

Dlaczego bank kupuje złoto w kraju i płaci w wonach?

Najważniejszy powód to waluta. Gdyby bank kupował złoto za granicą, płaciłby dolarami z rezerw, a kupując od koreańskich hut, płaci wonami. Dzięki temu, jak tłumaczy Seoul Economic Daily, powiększa zasób bezpiecznych aktywów bez odpływu dolarów i bez dodatkowych wahań na krajowym rynku walutowym.

Drugi powód to podaż. Według Seoul Economic Daily Korea wytwarza około 40-45 ton złota rocznie, ale na eksport trafia tylko 4-5 ton i właśnie tę pulę bank chce przejmować, żeby złoto, które dotąd wyjeżdżało z kraju, zostawało w rezerwach banku centralnego. Podobny pomysł, czyli kupowanie krajowej produkcji za lokalną walutę, stosuje Ghana, która w ten sposób próbuje odbudować rezerwy złota po ich spadku. Robi to jednak przez obowiązkowy skup części wydobycia od kopalń, a Korea przez dobrowolne transakcje giełdowe.

Szef działu zarządzania rezerwami Jeong Hee-sup podkreślał w sierpniu, że bank „nie planuje dużego zakupu naraz” i chce stopniowo zwiększać udział złota zgodnie ze średnio- i długoterminowymi potrzebami. Jako tło decyzji wskazał trwale podwyższone ryzyko geopolityczne, które wzmogło zainteresowanie banków centralnych złotem jako bezpieczną przystanią.

Skąd 13 lat przerwy?

Bank Korei kupował złoto w latach 2011-2013. Według Seoul Economic Daily i SBS było to 40 ton w 2011 r., 30 ton w 2012 r. i 20 ton w 2013 r., łącznie 90 ton. Od tamtej pory rezerwy banku stoją na poziomie 104,4 tony.

Ostatnią partię kupił w lutym 2013 r. Metal nabyty w okresie wysokich cen stracił potem na wartości, w wycenie rezerw pojawiły się straty, a instytucja spotkała się z ostrą krytyką polityków i nie wróciła na rynek. W kolejnych latach Bank Korei, jak relacjonuje SBS, uzasadniał tę decyzję tym, że złoto ma mniejszą płynność i większą zmienność niż akcje czy obligacje, nie przynosi odsetek ani dywidend, a jego przechowywanie kosztuje.

Według danych World Gold Council przytoczonych przez SBS Korea spadła przez te 13 lat w światowym rankingu posiadaczy złota z 32. miejsca (koniec 2013 r.) na 39. (lipiec 2026 r.). Inne banki centralne w tym czasie dokupowały metal, a koreański zasób stał w miejscu.

Grudniowy plan nie jest też pierwszym ruchem banku w stronę złota w 2026 r. Według Seoul Economic Daily w drugim kwartale bank kupił udziały w funduszach ETF opartych na złocie za około 250 mln dolarów. To jednak inwestycja w papiery wartościowe, a nie fizyczny metal, dlatego nie zmienia liczby 104,4 tony.

Jak duży jest ten zakup na tle rezerw Korei?

Niewielki, bo jedna tona to około 1% obecnego zasobu złota banku (wyliczenie własne: 1 t wobec 104,4 t). Według Seoul Economic Daily na koniec sierpnia 2026 r. złoto odpowiadało za 1,1% rezerw walutowych Korei w wycenie księgowej i za około 3,4% po cenach rynkowych. Rozbieżność bierze się stąd, że w księgach banku metal kupiony ponad dekadę temu figuruje w kwocie 4,79 mld dolarów, znacznie niższej niż jego wartość po dzisiejszych notowaniach.

Dla porównania SBS podaje, że w rezerwach Stanów Zjednoczonych, Niemiec i Francji złoto stanowi ponad 80%. Narodowy Bank Polski raportuje z kolei 648 ton złota, około 30% oficjalnych aktywów rezerwowych, czyli przeszło sześć razy więcej metalu niż koreański bank centralny.

Co to zmienia dla kogoś, kto kupuje albo trzyma złoto?

Bezpośrednio nic. Bank Korei kupi metal od koreańskich hut, więc ta transakcja nie zmienia cen sztabek i monet u polskich dealerów ani ich dostępności.

Ma za to znaczenie jako kolejny sygnał od banków centralnych, które według World Gold Council kupiły w drugim kwartale 2026 r. netto 288,9 tony złota. Do tej grupy dołącza teraz bank, który przez 13 lat stał z boku. Jak ich zakupy wpływają na notowania obok popytu inwestorów i jubilerów, wyjaśnia wpis od czego zależy cena złota. O tym, jak metal kupują inne kraje, piszemy też we wpisie o rekordowym imporcie złota do Chin.

Czego ten plan nie znaczy?

Plan nie zapowiada dużych zakupów. Bank mówi wprost o stopniowym zwiększaniu udziału złota i nie podał celu w tonach ani harmonogramu kolejnych transakcji, więc na razie wiadomo tylko o jednej tonie w grudniu.

Zakup nie jest też jeszcze faktem, bo ma się odbyć dopiero w połowie grudnia, a ilość, kwota i data pochodzą z planu banku i są przybliżone. Równowartość 140 mln dolarów to przeliczenie mediów, a nie liczba z materiałów przekazanych posłowi.

Nie wiadomo wreszcie, czy termin ma związek z ceną złota. Jeong Hee-sup mówił w sierpniu, że bank nie ustalał momentu transakcji pod kątem konkretnej ceny. Plan nie jest też prognozą notowań, bo jedna tona nie przesądza o kierunku rynku, na którym banki centralne kupują setki ton kwartalnie.