NBP podaje 648 ton złota w rezerwach, co odpowiada 30% oficjalnych aktywów rezerwowych

Narodowy Bank Polski podaje, że ma 648 ton złota o wartości około 345 mld zł. Liczba pochodzi z komunikatu NBP zatytułowanego „Narodowy Bank Polski posiada już 648 ton złota”, w wersji strony z 18 września 2026 r. Ten sam komunikat podaje, że docelowy poziom rezerw złota to 700 ton i że został on formalnie przyjęty uchwałą Zarządu NBP z 20 stycznia 2026 r., a „skala i tempo zakupów zależą od uwarunkowań rynkowych”. Według komunikatu stawia to Polskę w gronie dziesięciu największych posiadaczy złota wśród banków centralnych.

Jak te liczby wyglądają w statystyce NBP?

Tonaż i wartość z komunikatu da się zestawić z odrębną publikacją liczbową NBP, czyli statystyką oficjalnych aktywów rezerwowych. Stan na koniec sierpnia 2026 r. (dane oznaczone przez NBP jako wstępne):

Z tych dwóch pozycji wynika, że złoto odpowiadało wtedy za 30,3% oficjalnych aktywów rezerwowych. To wyliczenie z tabeli NBP, a nie liczba podana przez NBP wprost. Miesiąc wcześniej, na koniec lipca 2026 r., ten sam udział wynosił 28,3%.

Ważne zastrzeżenie: wartość złota w rezerwach wzrosła między lipcem a sierpniem 2026 r. o 10,2%, ale jest to zmiana wartości, nie ilości kruszcu. W tym samym okresie zmieniała się cena złota, więc z tej liczby nie wynika, ile metalu przybyło. Bieżący stan sprawdza się w pliku danych miesięcznych na stronie NBP „Oficjalne aktywa rezerwowe”, uzupełnianym co miesiąc.

Dlaczego banki centralne są istotne dla rynku złota?

Bo są osobną, dużą kategorią popytu. Według World Gold Council banki centralne kupiły w 2025 r. netto 863,3 t złota, czyli 17,3% całego popytu w tym roku, wyraźnie powyżej średniej 473 t rocznie z lat 2010-2021. W drugim kwartale 2026 r. było to 288,9 t. Międzynarodowy Fundusz Walutowy podaje z kolei, że udział złota w rezerwach banków centralnych na świecie wzrósł z 10% w styczniu 2019 r. do ponad 22% w sierpniu 2025 r.

Ten popyt jest liczony oddzielnie od popytu inwestycyjnego na sztabki i monety. Całą strukturę popytu i podaży opisuje wpis od czego zależy cena złota.

Co to zmienia dla kogoś, kto kupuje albo trzyma złoto?

Bezpośrednio nic. Bank centralny kupuje złoto monetarne w obrocie hurtowym, a osoba prywatna kupuje u dealera i płaci cenę rynkową powiększoną o premię i różnicę między ceną kupna a sprzedaży, co wyjaśnia wpis o tym, czym jest spread przy złocie. Komunikat NBP nie zmienia ceny w cenniku, zasad opodatkowania ani wartości metalu, który ktoś już ma.

Czego ten komunikat nie znaczy?

Nie jest prognozą ceny ani rekomendacją zakupu. Cel 700 t to deklarowany poziom rezerw państwa, a nie zapowiedź kierunku notowań; sam NBP zaznacza, że tempo zakupów zależy od warunków rynkowych.

Bank centralny kupuje złoto w innym celu niż osoba prywatna: chodzi o bezpieczeństwo rezerw państwa, a nie o wynik pojedynczego portfela. Z tego, że robi to instytucja publiczna, nie wynika, że jest to rozwiązanie odpowiednie dla kogokolwiek innego.

Nie wynika z tego również, że złoto musi drożeć. Na cenę działa wiele czynników naraz, a same dane historyczne pokazują, że zależności bywają nieoczywiste, co widać w zestawieniu ceny złota z okresami wysokiej inflacji.

Komunikat NBP nie podaje wreszcie żadnego celu procentowego dla udziału złota w rezerwach. Wyliczone wyżej 30,3% to stan na koniec sierpnia 2026 r., a nie poziom, do którego NBP deklaruje dążenie.