Ile gramów ma uncja trojańska złota?

Uncja trojańska złota ma 31,1034768 g, czyli w zaokrągleniu 31,1 g. To jednostka masy metali szlachetnych: w uncjach trojańskich podaje się referencyjne notowanie LBMA Gold Price i zawartość złota w monetach bulionowych. Dla kupującego oznacza to, że moneta opisana jako „1 oz” zawiera 31,1 g czystego złota, a nie 28,35 g, ile ma zwykła uncja.

Skąd się bierze wartość 31,1034768 g?

Wartość 31,1034768 g wynika z definicji dwóch jednostek, które amerykański instytut metrologiczny NIST (National Institute of Standards and Technology) podaje jako dokładne. W NIST Handbook 44 (wydanie 2024, dodatek C) jeden gran ma dokładnie 64,79891 mg, a uncja trojańska to dokładnie 480 granów.

Gran (ang. grain) to dawna jednostka masy, w której NIST definiuje zarówno uncję trojańską, jak i zwykłą. Iloczyn 480 × 64,79891 mg daje 31 103,4768 mg, czyli 31,1034768 g. Ta liczba nie jest pomiarem ani przybliżeniem, tylko skutkiem definicji.

W tabeli zbiorczej ten sam dokument podaje uncję trojańską w skrócie jako 31,103 g. Do codziennych przeliczeń wystarcza 31,1035 g: błąd takiego zaokrąglenia wynosi 0,0000232 g na uncję.

Ile gramów mają 1/2, 1/4 i 1/10 uncji złota?

Pół uncji złota to 15,5517 g, ćwierć uncji 7,7759 g, a jedna dziesiąta uncji 3,1103 g. Każda wartość w tabeli to 31,1034768 g podzielone przez mianownik ułamka, więc kolumna „dokładnie” nie zawiera błędu zaokrąglenia.

W takich rozmiarach bite są monety bulionowe: Rand Refinery podaje dla Krugerranda cztery nominały, 1, 1/2, 1/4 i 1/10 uncji. Gramy w tabeli to masa czystego złota, a nie masa całej monety, co wyjaśnia sekcja o monetach niżej.

Jak przeliczyć gramy na uncje trojańskie i odwrotnie?

Masę w uncjach trojańskich mnoży się przez 31,1034768, a masę w gramach dzieli przez 31,1034768. Jeden gram to 0,0321507 uncji trojańskiej, więc kilogram złota to 32,15 uncji.

• 10 g = 0,3215 oz t
• 100 g = 3,2151 oz t
• 1 kg = 32,1507 oz t

Ten sam dzielnik służy do przeliczania ceny. Notowanie za uncję trojańską podzielone przez 31,1034768 daje cenę złota za gram. Tak wyliczona kwota to wartość samego kruszcu według notowania, a różnicę między ceną kupna i odkupu u sprzedawcy opisuje wpis o tym, czym jest spread przy złocie.

Czym uncja trojańska różni się od zwykłej uncji?

Uncja trojańska jest cięższa od zwykłej uncji o 2,754 g, czyli o około 9,7%. Zwykła uncja, nazywana uncją avoirdupois lub handlową, ma dokładnie 28,349523125 g i 437,5 grana, a uncja trojańska ma 480 granów.

Masa uncji avoirdupois wynika z międzynarodowej definicji funta z 1 lipca 1959 r.: funt avoirdupois ma dokładnie 0,45359237 kg i dzieli się na 16 uncji.

Z funtami jest odwrotnie niż z uncjami. Funt trojański ma 12 uncji, czyli 373,24 g, i jest lżejszy od funta avoirdupois (453,59 g, 16 uncji). Uncja trojańska wychodzi większa, bo mniejszy funt dzieli się na mniej części.

Dlaczego moneta 1 uncji złota waży więcej niż 31,1 g?

Moneta „1 oz” ze stopu poniżej 24 karatów zawiera 1 uncję trojańską czystego złota, a resztę masy stanowi metal stopowy, więc na wadze pokazuje więcej niż 31,1 g. Nominał „1 oz” opisuje zawartość złota, a nie masę całej monety.

Przykładem jest Krugerrand. Rand Refinery podaje dla niego próbę 9167/833 (22 karaty), czyli 91,67% złota i 8,33% miedzi.

Z próby wynika masa całkowita: 31,1035 g ÷ 0,9167 ≈ 33,93 g, z czego około 2,83 g to miedź. Rand Refinery nie podaje tej wagi wprost w gramach na stronie produktowej, ale wynika ona bezpośrednio z podanej przez mennicę próby.

Przy próbie 999,9 (24 karaty) masa całkowita jest prawie równa masie czystego złota. Taką próbę ma od 2013 r. brytyjska Britannia z Royal Mint.

Dwie monety „1 oz” o różnej próbie zawierają więc tyle samo złota, choć różnią się masą na wadze. Pozostałe różnice między formami złota przy pierwszym zakupie opisuje wpis sztabka czy moneta bulionowa.

Skąd pochodzi nazwa „uncja trojańska”?

Najczęściej przyjmowane wyjaśnienie wywodzi nazwę od Troyes, miasta w Szampanii we Francji, gdzie w średniowieczu odbywały się duże jarmarki kupieckie. Najstarszy znany zapis nazwy „troy” pochodzi z 1390 r., z zapisów wydatków Henryka Bolingbroke, późniejszego króla Anglii Henryka IV.

LBMA, organizacja zrzeszająca uczestników londyńskiego rynku złota, opisuje pochodzenie nazwy od Troyes jako najlepiej potwierdzoną spośród kilku teorii, ale wciąż niepewną, nie jako ustalony fakt. W Stanach Zjednoczonych funt trojański jest oficjalną podstawą wagową mennicy państwowej od ustawy Kongresu z 19 maja 1828 r.